Ik ook van mij (7) -de kanteling

_MG_4327

Elizabeth Kubler Ross was een Zwitsers-Amerikaans psychiater. Zij is de bedenker van de vijf fases van rouwverwerking. Wie mijn boeken heeft gelezen, weet dat ik veel op intuïtie doe, maar dat ik een en ander graag onderbouw met feitelijk onderzoek. Het model van Kubler Ross is eenvoudig te lezen en toe te passen op allerlei situaties die te maken hebben met verlies. Ik wilde het model ooit eens gebruiken als verbindingsmiddel bij veranderingen in organisaties. De koppeling maken tussen ratio en het gevoel.

Om daartoe te komen ging ik in gesprek met een van de directeuren van het opleidingsinstituut Phoenix TA/NLP in Utrecht.Rouwkurve

 

Ik kwam daar nogal onthutst en verbijsterd vandaan. Hij wees me in het gesprek namelijk op mijn eigen rouwverwerkingsproces. Oftewel hoe reageer ik op verlies?

 

Mijn antwoord: “Ik ga het uit de weg. Dat is wel mijn primaire reactie.”
Zijn nuchtere advies luidde toen, nou dan zou ik hier mee stoppen, want dan past een dergelijk model niet direct bij jou en het toepassen ervan al helemaal niet.

Hij sprak over onveranderbaar verlies in relatie tot de komst van Molukse mensen naar Nederland. Het is ook nogal wat om je land in allerijl achter te laten en in volstrekt vreemde omgeving een nieuw bestaan op te bouwen.

Maar geldt dat dan ook voor mij?
Ik, geboren in 1970, op de Irisstraat in Woerden. Ik ken dat principe helemaal niet, huis en haard achterlaten en in een vreemd land wonen, ik ben in mijn leven Woerden (buiten de vakantietripjes dan) niet eens uit geweest.

Wanneer ik de fases van Kubler Ross volg (en we doorlopen deze rouwfases allemaal) in tijden van verlies, dan begrijp ik de functionaliteit van boosheid veel beter. Het is namelijk belangrijk in het verwerkingsproces. Wanneer je werk verliest door overname, fusie, faillissement of anderszins, dan doorloop je de stadia van rouw, daar hoort boosheid dus bij.

Boosheid en/of woede vormt de kanteling tijdens mijn voorstelling  , wanneer u een parabool visualiseert, dan speel ik boosheid ,

terwijl ik onderweg ben naar het diepste punt van de parabool (zie het plaatje). Sterker nog, het komt later een keer terug, terwijl ik de weg omhoog heb ingeslagen, alleen is het dan al veel meer een moment van (h)erkenning en acceptatie.

Het hoort er allemaal bij. Als je jezelf waardeert of lief hebt, dan is het soms wel eens nodig om een stevig punt te maken.

Denk dan alleen goed na, over de vorm die je erbij kiest.

 

 

Categorieën

Oude berichten

Categorien

Dit bericht is gepost in de categorie:
Boek, Creativiteit, Ondernemen, Persoonlijke groei en getagd met: , , , , , , , , , .

Bookmark deze pagina permalink.