kiekeboe

Kiekeboe, hier ben ik!

Dat zal zo ongeveer wel onze vroegste herinnering zijn. Het spelletje kiekeboe.
Een aantal jaren terug schreef ik een blog op de Volkskrant-website, waar ik dit spelletje al eens aanhaalde.

Het is allemaal een kwestie van timing. Wanneer laat je jezelf zien?
Wanneer is het leuk om jezelf te laten zien, of is het beter om nog even te wachten?
Ik herinner het me nog als de dag van gisteren, mijn zoon die met zijn kleine handjes zijn gezicht verborg. Eerst nog onwennig, maar daarna begreep hij al snel, dat hij invloed kon uitoefenen op mijn reactie.

Ach dan zijn we ineens dertien jaar verder en is zichtbaarheid een thema voor een puberende zoon en zijn vader. En niet alleen bij mij thuis, maar zelfs bij organisaties en allerlei initiatieven die snakken naar aandacht. Ik schreef vorige week al over een vacature bij een van mijn relaties en het verlangen van de Gideons Bende Jeugd.

De vraag in dit blog: Wanneer laat je jezelf zien? Timing is everything.

Als bedrijf, ondernemer, maar ook als werknemer is niets doen geen optie. De vraag is wanneer doe je het? Laat ik hier in elk geval opschrijven wat het gevolg is, wanneer je er te lang mee wacht:
burn out, oplopende rekeningen, brieven van deurwaarders, van uitkering naar bijstandsniveau, het beëindigen van je bedrijf, ruzie met zakenpartners, of een onvoldoende voor een repetitie. (dat laatste gaat over zoonlief)

Jaren geleden kreeg ik van mijn directeur tijdens een bilateraal gesprek de vraag voorgeschoteld: “Ja maar, Edward, wanneer word jij nou eens zichtbaar…?”
Die vraag heb ik heel lang met me meegedragen, om daar inmiddels een antwoord op gevonden te hebben.

Wat dat antwoord is?
Dat speel ik in de voorstelling “Ik ook van mij”, voorlopig nog twee keer te zien, overmorgen in Zaandam en later in december in Woerden.

Xieje dan!