De beste ‘PLEK’ in de klas

Gisteren net als menig Nederlander naar het debat zitten kijken.
Languit op de bank. Kopje thee in de aanslag, koekjes er naast.
Nederland op zijn smalst?

Spreekbeurt
Gaandeweg kreeg ik het idee dat ik naar schoolklas aan het kijken was.
U weet wel, van vroeger, dat we om de beurt onze spreekbeurt moesten houden voor de groep en de meester of juffrouw ons ging beoordelen. De andere klasgenoten mochten vragen stellen, als ze iets niet duidelijk vonden of meer toelichting nodig hadden.
De vingers gingen omhoog en als je overdreven strekte en daar soms wat geluid bij produceerde, dan kreeg je al snel de beurt van de leraar om je vraag aan de spreker te stellen.

De spreker
De spreker heeft zijn relaas erop zitten. Al dan niet goed voorbereid.
In het laatste geval merk je een hakkelende toon, een zenuwachtig gefriemel aan vingers, gezucht en gesteun, nerveus trekje rond de mond. De wat meer zekere spreker, kijkt iets meer de groep aan, heeft een vastere stem en staat wat rechter voor de groep.
De ster is degene, die nauwelijks op zijn papiertje kijkt, uitdagend de groep aankijkt, met flair zijn verhaal afsteekt en overtuigend het verhaal beëindigt met het zinnetje: ‘Zijn er nog vragen?’

Het debat
Ik heb ze gisteren een voor een zien langskomen.

–       De verongelijkte spreker, die eigenlijk vond dat de spreekbeurt pas volgende week moest plaatsvinden en het eigenlijk de schuld van de school (Europa) is en de rest van de les ongeïnteresseerd tekeningetjes maakte
–       De nerveuze, maar iets zekere Christelijke spreker van het midden, die vooral vond dat hij heel erg zijn best had gedaan om iedereen het naar de zin te maken, de leraar, de groep, en bovenal zichzelf, want hij had toch alles gedaan wat nodig was.
–       Het onzekere, kleine meisje van links, die halverwege al zoveel vragen moest beantwoorden, dat ze ervan moest zuchten. ‘Ze had toch aan de opdracht voldaan, waarom stellen ze toch zoveel vragen?
–       De flamboyante Alexander, die met flair, een kwinkslag en sneer, iedereen op zijn plek zette en overtuigend naar een hoog cijfer solliciteerde
–       De verontwaardigde spreker, eveneens van Christelijke komaf, die Alexander betichtte van oneerlijk gedrag, terwijl hij een week ervoor had geprobeerd bij de meester een wit voetje te halen
–       En laten we dan vooral de leerlingen niet vergeten, die om verschillende redenen hun spreekbeurt niet hebben kunnen doen, omdat ze te laat waren, niet gevraagd zijn, of het vergeten zijn om zich aan te sluiten in het rijtje sprekers.

12 september
De dag dat we naar de stembus mogen.
Waar ik nu nieuwsgierig ben, of we geloven in bovenstaande klas.

Zullen zij in staat zijn om het beste in zichzelf naar boven te halen en te presteren naar vermogen?

De week ervoor hou ik mijn spreekbeurt, tijdens mijn boekpresentatie.
Ik ga spreken over hoe kwetsbaar en fragiel het op dit moment is in Nederland.
Ik praat niet over Henk of Ingrid. Ik praat over Edward.

Een tipje van de sluier: ‘Kwetsbaarheid is een kracht’.

 

 

Categorieën

Oude berichten

Categorien

Dit bericht is gepost in de categorie:
Boek, Plek, strategie en getagd met: , , , , .

Bookmark deze pagina permalink.